نقشه مغزی (QEEG) چیست؟ کاربردها، نحوه تفسیر و تفاوت با نوار مغز

شناخت دقیق عملکرد مغز، اولین و مهم‌ترین قدم در درمان علمی اختلالات روان‌شناختی و بهبود عملکردهای شناختی است. نقشه مغزی (QEEG) ابزاری پیشرفته است که به متخصصان سلامت روان اجازه می‌دهد نگاهی دقیق به درون امواج ذهنی داشته باشند.

در کلینیک پناه، ارزیابی امواج مغزی پیش از شروع دوره‌های درمانی مانند نوروفیدبک با بالاترین دقت انجام می‌شود. در این مقاله بررسی می‌کنیم که نقشه مغزی چیست، چگونه کار می‌کند و چه تفاوتی با نوار مغز دارد.

نقشه برداری کمی مغز یا همان QEEG، روشی تشخیصی است که فعالیت الکتریکی مغز را ثبت کرده و با استفاده از بانک‌های اطلاعاتی استاندارد، به صورت نقشه‌های رنگی و اعداد دقیق تحلیل می‌کند.

این تست به درمانگر نشان می‌دهد که کدام نواحی مغز دچار بیش‌فعالی، کم‌فعالی یا ناهماهنگی هستند و ریشه بیولوژیک مشکلاتی نظیر اضطراب، نقص توجه یا اختلال خواب در کجا قرار دارد.

با استفاده از این خروجی دیجیتال، درمانگر دیگر حدس نمی‌زند بلکه با سند و مدرک علمی مسیر درمان را جلو می‌برد.

بسیاری از مراجعان می‌پرسند آیا نقشه مغزی همان نوار مغز (EEG) است؟ پاسخ خیر است. نوار مغز معمولی بیشتر برای تشخیص بیماری‌هایی مانند صرع یا ضایعات ساختاری توسط پزشک مغز و اعصاب استفاده می‌شود.

در مقابل، QEEG یا نقشه مغزی کمی، داده‌های نوار مغز را با نرم‌افزارهای پیشرفته پردازش کرده و به نقشه رنگی تبدیل می‌کند تا مشخص شود عملکرد شناختی، توجه و تنظیم هیجان فرد در چه وضعیتی قرار دارد.

نقشه مغزی پیش‌نیاز حیاتی و پایه برای شروع درمان نوروفیدبک در کلینیک پناه است. بدون داشتن QEEG، پروتکل‌های نوروفیدبک به‌صورت عمومی تنظیم می‌شوند؛ اما با داشتن نقشه مغزی، تمرینات کاملاً بر اساس نیازهای منحصر‌به‌فرد مغز مراجع شخصی‌سازی می‌شود.

این تطبیق دقیق موجب افزایش اثربخشی جلسات نوروفیدبک، بهبود پایدار تمرکز و کاهش سریع‌تر علائم اضطراب و استرس می‌گردد.

این روش کاملاً غیرتهاجمی است. تعدادی حسگر بدون هیچ‌گونه جریان الکتریسیته‌ای روی سر قرار می‌گیرند تا فعالیت طبیعی امواج مغزی را ثبت کنند. این تست کاملاً بدون درد بوده و هیچ‌گونه عوارضی برای بزرگسالان و کودکان ندارد.

برای آمادگی پیش از تست، کافی است موها تمیز و بدون ژل یا اسپری باشد تا اتصال حسگرها به بهترین شکل برقرار شود.